វិធីដាំអំពៅតាមបច្ចេកទេសទំនើបបំផុតនៅសម័យបច្ចុប្បន្ន

ការដាំអំពៅត្រឹមត្រូវតាមបច្ចេកទេស គឺជាកត្តាសំខាន់សម្រាប់បញ្ជាក់លទ្ធផលនៃទិន្នផលនិងគុណភាពអំពៅក្នុងរៀងរាល់រដូវ។ នៅពេលបងប្អូនអនុវត្តតាមដំណើរការបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ មិនត្រឹមតែបង្កើនប្រសិទ្ធភាពផលិតនោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងសន្សំថ្លៃ និងបង្កើនតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចផងដែរ។ អត្ថបទខាងក្រោមនេះនឹងណែនាំបងប្អូនអំពីវិធីដាំអំពៅត្រឹមត្រូវតាមបច្ចេកទេសថ្មីបំផុត ដើម្បីឲ្យការផលិតទទួលបានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុត។

បច្ចេកទេសដាំអំពៅសម្រាប់បង្ហាប់ទឹកផ្អែម

១. ជ្រើសរើសដីសម្រាប់ដាំ

ការជ្រើសរើសដីគឺជាជំហានដំបូង និងសំខាន់បំផុត ដើម្បីធានាថាដើមអំពៅអាចលូតលាស់ល្អ និងឲ្យទិន្នផលខ្ពស់។ ទោះបីដើមអំពៅមិនត្រូវការដីពិសេសក៏ដោយ ប៉ុន្តែបើជ្រើសដីសមរម្យ នឹងជួយឲ្យវាលូតលាស់ខ្លាំង មានឫសជ្រៅ ខ្លួនក្រាស់ និងផ្អែមច្រើន។

ដីល្អសម្រាប់ដាំអំពៅគួរតែមានសភាពទន់ស្រួយ អាចបង្ហូរទឹកបានល្អ មានស្រទាប់ដីសម្រាប់ដាំជម្រៅប្រហែល ៦០–៨០ សម។ តម្លៃ pH គួរតែស្ថិតនៅចន្លោះ ៦.០ ដល់ ៧.៥ ដីត្រូវសម្បូរបារី និងសារធាតុសរីរាង្គខ្ពស់ មិនត្រូវមានជាតិអាស៊ីតឬជាតិប្រៃ។ ប្រភេទដីសមរម្យមានដូចជា ដីលាយល្អិត ដីលាយខ្សាច់ ដីក្រហមបាស៉ាន់ ឬដីជាប់ទន្លេថ្មីៗ។ ប្រសិនបើដីមានដើមកំណើតពីភ្នំភ្លើង វានឹងល្អជាងព្រោះសម្បូរម៉ាស៊ីនធាតុរ៉ែ។

ក្រៅពីនេះ បងប្អូនត្រូវធានាថា ជ្រលងទឹកនៅជម្រៅប្រហែល ១.៥–២ ម៉ែត្រ ហើយប្រសិនបើដីមានជម្រាល ត្រូវឲ្យស្ថិតក្នុងចន្លោះ ៧–១៥% ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការបង្ហូរទឹក។ មុនដាំ បងប្អូនត្រូវគូសដីជម្រៅប្រហែល ៣០–៤០ សម ធ្វើការសម្អាតស្មៅ និងសល់របស់ដំណាំចាស់ ដើម្បីបង្កើតបរិស្ថានស្អាតគ្មានជំងឺ ឲ្យឫសអំពៅចាប់បានលឿន។

២. កែលម្អដី

ដើម្បីដាំអំពៅឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមបច្ចេកទេស និងទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ ការកែលម្អនិងរៀបចំដីជាជំហានមួយដែលមិនអាចមើលរំលងបាន។ អាស្រ័យលើប្រភេទដីនីមួយៗ ដូចជា ដីបាយ ដីស្រែ ដីភ្នំ ដីទាប ឬដីមានជាតិអាស៊ីត បងប្អូនត្រូវអនុវត្តបច្ចេកទេសធ្វើដីផ្សេងៗសមរម្យ ដើម្បីផ្តល់លក្ខខណ្ឌល្អបំផុតសម្រាប់ដើមអំពៅលូតលាស់។

• សម្រាប់ដីបាយ និងដីស្រែបងប្អូនគួរតែជីកជម្រៅប្រហែល ៣០–៣៥ សម អនុវត្តវិធីជីក ៣ ចាន ២ ដង បឺរ ២ ដង ហើយបន្ទាប់មកជីក ៧ ចាន ៣ ដង។ ត្រូវចងចាំថា ទិសជីកបន្ទាប់ត្រូវឲ្យកែងជាមួយទិសជីកមុន ដើម្បីជៀសវាងការរឹងដី។
• សម្រាប់ដីភ្នំ, បងប្អូនគួរធ្វើជាជួរអំពៅតាមខ្សែស្មើ ដើម្បីបន្ថយការបោកកកាយ។ ដីត្រូវរៀបចំមុនពេលដាំប្រហែល ៤០–៦០ ថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យទាន់សម័យសម្លាប់មេរោគនិងសត្វល្អិត។
• សម្រាប់ដីទាប, បងប្អូនគួរលើកលៀបទទឹង ៦–២០ ម៉ែត្រ ខ្ពស់ ២៥–៣៥ សម ជីកជ្រលងសម្រាប់ដាំជម្រៅ ២០–២៥ សម ហើយគ្របស្រទាប់ដីទន់ស្រួយក្រោមបាតជ្រលងប្រវែងប្រហែល ៥–១០ សម។
• សម្រាប់ដីមានជាតិអាស៊ីត, ត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងម៉ត់ចត់ជាងមុន។ បងប្អូនគួរលើកលៀបទទឹង ៤.៥–៥ ម៉ែត្រ ខ្ពស់ ២៥–៣០ សម ហើយគ្របដីទន់ស្រួយក្រោមបាតជ្រលងប្រហែល ៥–១០ សម ដើម្បីបន្ថយឥទ្ធិពលអាស៊ីតលើឫសអំពៅ។
• សម្រាប់ដីថ្មី ឬដីកាប់ដើមចាស់, បងប្អូនត្រូវជីកច្រើនដង (២–៤ ដង) ហើយបន្ទាប់ពីរាល់ការជីក ត្រូវបឺរកែងជាមួយជីកមុន។ ប្រសិនបើមានលក្ខខណ្ឌ អាចជីកជម្រៅដើម្បីបំបែកស្រទាប់ដីរឹង ឲ្យបានជម្រៅ ៣៥–៤០ សម។ បន្ទាប់ពីធ្វើរួច បងប្អូនអាចរៀបជួរដាំដោយចម្ងាយ ០.៨–១.២ ម៉ែត្រ អាស្រ័យលើពូជអំពៅ និងសភាពដី។

មុនពេលដាក់កូនអំពៅ បងប្អូនគួរតែប៉ាន់ជីសរីរាង្គទាំងមូល (ដូចជា ជីលាមក្រមួន ជីត្រកូលពពែ…) ជីលាន និងផ្នែកមួយនៃជីអាសូត និងកាលី បន្ថែមថ្នាំកម្ចាត់សត្វល្អិតតិចៗដូចជា Furadan ឬ Basudin។ ត្រូវរាយជីតាមជ្រលង ហើយច្របល់ជាមួយដីស្តើង ដើម្បីឲ្យកូនអំពៅទទួលសារធាតុចិញ្ចឹមបានល្អ។

៣. ជ្រើសរើសពូជ និងវិធីបង្កើតពូជអំពៅ

ដើម្បីដាំអំពៅឲ្យបានទិន្នផលខ្ពស់ ជំហានដំបូងនិងសំខាន់បំផុតគឺជ្រើសរើសពូជល្អ សមនឹងអាកាសធាតុ និងដីរបស់តំបន់នីមួយៗ។ពូជអំពៅនីមួយៗអាចផ្តល់គុណភាពទឹកផ្អែម កម្រិតផ្អែម និងសមត្ថភាពលូតលាស់ខុសគ្នា ដូច្នេះការជ្រើសពូជត្រឹមត្រូវគឺសំខាន់ណាស់ក្នុងការបញ្ជាក់លទ្ធផលផលិត។

អាស្រ័យលើតំបន់ បងប្អូនអាចយកពូជអំពៅពេញនិយមដូចខាងក្រោម៖

• តំបន់ភ្នំភាគខាងជើង: ROC22, VD93-159, QD94-119
• តំបន់កណ្តាលខាងជើង: VD55, ROC10
• តំបន់តៃងួយ៉ិន: K83-29, K84-200, VD93-159
• តំបន់ខាងត្បូងភាគខាងកើត: K84-200, K83-29, K95-84, R579

នៅពេលជ្រើសរើសពូជអំពៅ បងប្អូនគួរជ្រើសវាលដែលមានស្តង់ដារ៖ ដើមអាយុ ៦–៨ ខែ ជាអំពៅត្រចៀក ឬអំពៅដើមទី១ មានភាពសុទ្ធលើស ៩៨% លូតលាស់ល្អ ស្លឹកបៃតង និងគ្មានជំងឺ ឬដើមបាក់។ ត្រូវជៀសវាងពូជពីវាលដែលមានជំងឺដូចជា ជំងឺដុះខ្មៅ ប៉េងក្រហម ជំងឺស្លឹកស និងជំងឺច្រែះដែក។

សំណាបល្អត្រូវមានភ្នែកមេមួយចំនួនពី ២–៣ ដែលបង្ហាញច្បាស់ មិនមានស្នាមសឹក ឬស្ងួត ហើយមានសមាមាត្រជ្រុះឫសអាកាសក្រោម ១០%។ ដើមមិនត្រូវប៉ះទង្គិច ឬខូចដោយសត្វល្អិត ហើយមានអង្កត់ផ្ចិតនិងប្រវែងស្នូលតាមស្ដង់ដាររបស់ពូជ។

ស្តីពីវិធីបង្កាត់ពូជ បច្ចុប្បន្នមានវិធីដាំស្ករត្នោតពីរដែលគេប្រើជាញឹកញាប់៖

• បង្កាត់ដោយប្រើផ្នែកកំពូល៖ ងាយបង្ហាញកូនថ្មី ប៉ុន្តែភាពធន់នឹងជំងឺទាប ហើយងាយឆ្លងសត្វល្អិត។
• បង្កាត់ដោយប្រើផ្នែកដើម៖ ជាវិធីដែលកសិករជាច្រើនជ្រើសរើស ពីព្រោះដើមកូនមានកម្លាំងលូតលាស់ល្អ និងធន់នឹងសត្វល្អិតបានល្អជាង។

៤. រដូវដាំស្ករត្នោត

រដូវដាំស្ករត្នោតនៅប្រទេសយើងត្រូវបានចែកជាពីររដូវសំខាន់ៗគឺ រដូវរងារ-និទាឃ និងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ។ ទោះជាយ៉ាងណា ពេលវេលាដាំត្រឹមត្រូវនឹងខុសគ្នាតាមតំបន់ ដោយអាស្រ័យលើអាកាសធាតុ និងសភាពដី។

• តំបន់ភាគខាងជើង៖
• • រដូវរងារ-និទាឃជារដូវសំខាន់ ដាំចាប់ពីខែ ១១ ដល់ខែ ៣ នៃឆ្នាំបន្ទាប់ ហើយប្រមូលផលបន្ទាប់ពីប្រហែល ១០–១២ ខែ។
  • រដូវស្លឹកឈើជ្រុះដាំចាប់ពីខែ ៨ ដល់ខែ ៩ ប្រមូលផលបន្ទាប់ពី ១៣–១៥ ខែ ជាធម្មតានៅប្រហែលខែ ១០ នៃឆ្នាំបន្ទាប់។
  • តំបន់ខ្លះអាចដាំចាប់ពីខែ ៩ ដល់ខែ ១២ ដើម្បីឲ្យស្ករត្នោតលូតលាស់ល្អមុនពេលរដូវរងាមកដល់។
• តំបន់ភាគកណ្តាល៖
• • រដូវរងារ-និទាឃដាំចាប់ពីខែ ១២ ដល់ខែ ៣ នៃឆ្នាំបន្ទាប់ អាចបន្ថែមដល់ខែ ៤ ឬខែ ៥ ប្រសិនបើមានទឹកស្រោចគ្រប់គ្រាន់។
  • រដូវស្លឹកឈើជ្រុះដាំនៅខែ ៨–៩ សមស្របសម្រាប់តំបន់ដែលមានភ្លៀងស្ថិរទៅចុងរដូវក្តៅ។
• តំបន់ភាគខាងលិចភ្នំគ្រើន៖
• • រដូវសំខាន់គឺនៅរដូវវស្សា ចាប់ពីខែ ៤ ដល់ខែ ៦។
  • តំបន់ដែលមានប្រព័ន្ធស្រោចល្អអាចដាំបានទាំងនៅរដូវប្រាំង ចាប់ពីខែ ១១ ដល់ខែ ៣ នៃឆ្នាំបន្ទាប់។
• តំបន់ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេស៖
• • រដូវដំបូងនៃរដូវវស្សា (រដូវទី១) ដាំចាប់ពីថ្ងៃទី ១៥ ខែ ៤ ដល់ថ្ងៃទី ១៥ ខែ ៦ ល្អបំផុតគឺមុនថ្ងៃទី ៣០ ខែ ៥ ហើយប្រមូលផលបន្ទាប់ពី ១០–១២ ខែ។
  • រដូវចុងរបស់រដូវវស្សា (រដូវទី២) ដាំចាប់ពីថ្ងៃទី ១៥ ខែ ១០ ដល់ថ្ងៃទី ៣០ ខែ ១១ ហើយប្រមូលផលបន្ទាប់ពី ១៣–១៤ ខែ។. គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ថា ទិន្នផលនៃរដូវទី២ ជាទូទៅខ្ពស់ជាងរដូវទី១ ប្រហែល ២៥–៣០%។
• តំបន់ភាគខាងត្បូងភ្នំគ្រើន៖
• • រដូវដំបូងនៃរដូវវស្សា (រដូវទី១) ដាំចាប់ពីខែ ៤ ដល់ខែ ៦ នៅលើដីដែលបានលើកជាជើងហើយ ប្រមូលផលបន្ទាប់ពី ១០–១២ ខែ។
  • រដូវចុងនៃរដូវវស្សា (រដូវទី២) ដាំនៅខែ ១១–១២ លើដីដែលទឹកជំនន់ចូលជាញឹកញាប់ ហើយប្រមូលផលបន្ទាប់ពី ៨–១០ ខែ។

៥. ដង់ស៊ីតេនិងវិធីដាំតាមតំបន់នីមួយៗ

ការកំណត់ដង់ស៊ីតេនិងវិធីដាំស្ករត្នោតឲ្យត្រឹមត្រូវតាមតំបន់ជួយឲ្យដើមលូតលាស់ល្អ កាត់បន្ថយសត្វល្អិត និងបង្កើនទិន្នផល។ អាស្រ័យលើសភាពដី អាកាសធាតុ និងវិធីកសិកម្ម ប្រវែងចន្លោះជួរ និងជម្រៅដាំនឹងខុសគ្នា។

តំបន់ភាគខាងជើង

• តំបន់ទាប៖ ចន្លោះជួរត្រូវ ១,២ ម៉ែត្រ ដាំជម្រៅ ១២–២០ សង់ទីម៉ែត្រ។
• តំបន់ចន្លោះភ្នំ៖ ចន្លោះជួរត្រូវ ១,៣–១,៤ ម៉ែត្រ ដាំជម្រៅ ២៥–៣០ សង់ទីម៉ែត្រ។

តំបន់ភាគកណ្តាល

• ចន្លោះជួរត្រូវពី ១,០–១,២ ម៉ែត្រ ជម្រៅដាំ ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រ។ ដីតំបន់នេះភាគច្រើនមានជម្រាល ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់រក្សាសំណើម និងការពារការហូរទឹកជ្រាបដី។

តំបន់ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេស

• ការដាំដោយដៃ៖ ចន្លោះជួរត្រូវ ១,០–១,២ ម៉ែត្រ ដាំជម្រៅ ២០–២៥ សង់ទីម៉ែត្រ។
• ការដាំដោយម៉ាស៊ីន៖ ចន្លោះជួរត្រូវ ១,៣–១,៤ ម៉ែត្រ ដាំជម្រៅ ២៥–៣០ សង់ទីម៉ែត្រ។

តំបន់ភាគខាងត្បូងភ្នំគ្រើន

• ដីដែលបានលើកជាជើង៖ ចន្លោះជួរត្រូវ ០,៨–១,០ ម៉ែត្រ ជម្រៅដាំ ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រ។
• ដីដែលបានលើកជាជើង៖ ចន្លោះជួរត្រូវ ០,៨–១,០ ម៉ែត្រ ជម្រៅដាំ ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រ។

ក្រៅពីចន្លោះនិងជម្រៅដាំ កសិករគួរយកចិត្តទុកដាក់ចំនួនសំណាបនិងវិធីដាក់សំណាប ដើម្បីឲ្យដើមដុះស្មើគ្នា និងឫសរីកលូតលាស់ល្អ។

• បរិមាណសំណាប៖ ពី ២៥.០០០–៣៥.០០០ សំណាបក្នុងមួយហិកតា ដោយសំណាបនីមួយមាន ៣–៤ មេមដែលរឹងមាំ។
• វិធីដាក់សំណាប៖ អាចអនុវត្តតាមវិធីដូចខាងក្រោម៖
• • ដាក់សំណាបជាជួរតែមួយតភ្ជាប់គ្នា។
  • ដាក់សំណាបពីរជួរតាមរបៀបឆ្លាក់ស្រមោច។
  • ដាក់សំណាបពីរជួរតម្រង់ជាប់គ្នា។

៣ គន្លឹះថែទាំបន្ទាប់ពីដឹងវិធីដាំស្ករត្នោត

១. ប៉ាន់ជី

ការប៉ាន់ជីជាជំហានសំខាន់ជួយឲ្យស្ករត្នោតលូតលាស់រឹងមាំ បង្កើនជាតិស្ករ និងកាត់បន្ថយសត្វល្អិត។នៅវគ្គ ប៉ាន់ជីជាមុន កសិករគួរប្រើជីសរីរាង្គប្រហែល ១.២០០–១.៥០០ គីឡូក្រាមក្នុងមួយហិកតាបន្ទាប់មកស្រោចទឹកហើយរង់ចាំ២ថ្ងៃ មុនដាក់សំណាប។ អាចគ្របផ្ទៃជាមួយដីស្តើងប្រហែល ១–៣ សង់ទីម៉ែត្រមុនដាំផងដែរ។នៅវគ្គ ប៉ាន់ជីបន្ថែម ត្រូវប្រើជី NPK៖

• លើកទី១៖ នៅពេលស្ករត្នោតមានអាយុ ៧៥ ថ្ងៃ ប៉ាន់ជី NPK 16-16-8 ចំនួន ២០០–៣០០ គីឡូក្រាមក្នុងមួយហិកតា។
• លើកទី២៖ បន្ទាប់ពី៣០ថ្ងៃ ប៉ាន់បន្ថែមជី NPK 16-9-21 ចំនួន ៣០០–៤០០ គីឡូក្រាមក្នុងមួយហិកតា។

២. ស្រោចទឹកនិងបង្ហូរទឹក

ស្ករត្នោតត្រូវការទឹក ប៉ុន្តែងាយរងសំណើមច្រើន ដូច្នេះត្រូវមានប្រព័ន្ធបង្ហូរទឹកជុំវិញស្រែ។នៅរដូវប្រាំង ជាពិសេសក្នុងវគ្គដុះមេម បំបែកសាខា និងលូតស្នូល កសិករគួរស្រោចបន្ថែមតែបន្តិចបន្តួច។កសិករអាចប្រើវិធីស្រោចតាមចំណុចតូចៗ បាញ់ភ្លៀង ឬស្រោចជាចរន្ត។ជាមធ្យមស្រោចម្តងប្រើទឹកប្រហែល ៤០០–៥០០ ម៉ែត្រគូបក្នុងមួយហិកតា ប្រតិបត្តិ១–២ ដងក្នុងមួយខែ អាស្រ័យលើសំណើមដី និងអាកាសធាតុ។

៣. ការពារស្មៅព្រៃ និងសត្វល្អិតជំងឺ

ក្នុង ៤ ខែដំបូង ស្ករត្នោតងាយប្រឈមការប្រកួតយកសារធាតុចិញ្ចឹមពីស្មៅព្រៃ។កសិករត្រូវសម្អាតស្មៅឲ្យបានឆាប់ ដោយដៃ ច្រួយ ឬបាញ់ថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅបន្ទាប់ពីដាំ ២–៥ ថ្ងៃ ហើយត្រូវប្រាកដថាដីមានសំណើមគ្រប់គ្រាន់ពេលបាញ់ថ្នាំ។ក្រៅពីនេះ ស្ករត្នោតងាយរងការវាយប្រហារដោយសត្វល្អិតជាច្រើនប្រភេទ ដូចជា សត្វចូលលើក than ជំងឺថង់ ខ្ទុះក្រហមក្នុង than និងសត្វប៉ាក់ខ្មៅដែលខូចនៅគល់។

• សត្វល្អិតចោះដើម ធ្វើឲ្យស្នូលខ្សោយ កំពូលស្លេក ហើយបន្ថយទិន្នផល។
• ជំងឺថង់ធ្វើឲ្យដើមស្ករត្នោតលូតលាស់យឺត កំពូលវែងប៉ោង ហើយឈប់បង្កើតស្នូល។
• ជំងឺខ្ទុះក្រហមមានក្លិនដូចស្រា ពេលកាត់ដើមនឹងឃើញស្នាមក្រហមនៅក្នុងខ្លួនដើម។
• សត្វប៉ាក់ខ្មៅខូចនៅគល់ ធ្វើឲ្យផ្នែកខាងលើស្ងួត ឬស្លេក។

វិធីប្រមូលផលស្ករត្នោតឲ្យត្រឹមពេល

ដើម្បីឲ្យការប្រមូលផលស្ករត្នោតមានប្រសិទ្ធភាព កសិករត្រូវកំណត់ពេលសមរម្យដែលដើមឈើទុំ។
ស្ករត្នោតគួរតែប្រមូលផលបន្ទាប់ពីដាំប្រហែល ១០–១២ ខែ នៅពេលដែលមានសញ្ញាទុំពេញវ័យដូចជា ស្លឹកក្រោមស្ងួតច្រើន នៅសល់តែប្រហែល ៥–៦ ស្លឹកពណ៌លឿងបៃតង ខ្លឹមស្លឹកមានទឹកតិច និងស្លឹកកំពូលខ្លីបង្កើតជារូបរាងដូចកង្ហារ។

ដើមស្ករត្នោតនៅពេលនេះមានពណ៌ចាស់ ប៉ោងរលោង រឹងមាំ ហើយពេលទះនឹងមានសំឡេងត្រចៀក។
ជាពិសេស កំរិតជាតិស្ករនៅគល់និងកំពូលស្មើគ្នា — នេះជាសញ្ញាបង្ហាញថាស្ករត្នោតទុំពេញវ័យសម្រាប់កាត់ប្រើ។ពេលប្រមូលផល កសិករគួរកាត់ជិតគល់ និងប្រុងប្រយ័ត្នកុំឲ្យខូចខ្លួន ដើម្បីរក្សាគុណភាពវត្ថុធាតុដើម។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន

ការដាំស្ករត្នោតតាមបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ មិនត្រឹមតែជួយបង្កើនទិន្នផលនិងគុណភាពទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់កសិករផងដែរ។ចាប់ពីដំណាក់កាលជ្រើសរើសពូជ រៀបចំដី ថែទាំ រហូតដល់ប្រមូលផល រាល់ជំហានត្រូវអនុវត្តតាមដំណើរការត្រឹមត្រូវនិងពេលវេលាសមរម្យ។សង្ឃឹមថាការចែករំលែកពី Viet Nga Fertilizer ក្នុងអត្ថបទនេះ នឹងជួយឲ្យកសិករអនុវត្តបានជោគជ័យក្នុងការកសិកម្ម បង្កើតរដូវប្រមូលផលស្ករត្នោតដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និងមានភាពចីរភាព។