នៅពេលនិយាយអំពីការដាំដុះចេក ជាពិសេសការធានាថារុក្ខជាតិចេញផ្កា និងផ្តល់ផ្លែធំៗ កត្តាសំខាន់មួយដែលមិនអាចមើលរំលងបានគឺការដាក់ជី។ ដើម្បីទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ និងគុណភាពផ្លែល្អ កសិករត្រូវដឹងពីរបៀបជ្រើសរើសជីត្រឹមត្រូវសម្រាប់ដំណាក់កាលនីមួយៗនៃការអភិវឌ្ឍរបស់រុក្ខជាតិ។ ដូច្នេះ តើអ្នកដឹងទេថាជីប្រភេទណាដែលជួយដើមចេកឱ្យចេញផ្កាស្មើៗគ្នា និងផលិតផ្លែធំៗ? អត្ថបទនេះនឹងជួយអ្នកស្វែងរកវិធីមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការដាក់ជីដើម្បីសម្រេចបាននូវការប្រមូលផលដ៏បរិបូរណ៍។ ១. តម្រូវការអាហារូបត្ថម្ភរបស់ដើមចេក 1.1. សារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗសម្រាប់ការលូតលាស់របស់ដំណាំចេក ក្នុងចំណោមសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗទាំងបី ដើមចេកត្រូវការប៉ូតាស្យូមច្រើនជាងគេក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍចង្កោម។ អាសូត និងផូស្វ័រត្រូវបានស្រូបយកជាបន្តបន្ទាប់ចាប់ពីការដាំរហូតដល់ការបង្កើតចង្កោម ខណៈដែលសារធាតុចិញ្ចឹមបន្ទាប់បន្សំ និងសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗត្រូវបានស្រូបយកដោយដើមចេកក្នុងដំណាក់កាលបង្កើតផ្កា។ តាមពិតទៅ ប៉ូតាស្យូមដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការសំយោគម្សៅ និងប្រូតេអ៊ីន ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាធាតុសំខាន់មួយនៅក្នុងអាហារូបត្ថម្ភរបស់ដើមចេក។ 1.2. រោគសញ្ញានៃកង្វះសារធាតុចិញ្ចឹមនៅក្នុងដំណាំចេក។ – រោគសញ្ញានៃកង្វះអាសូត (N): ដើមស្លឹកឡើងលឿង ឬពណ៌ផ្កាឈូក ស្លឹកក្រិន និងស្តើង ដើមស្លឹកតូចៗ រយៈពេលលូតលាស់ស្លឹកខ្លី។ ដើមចេកងាយនឹងរងផលប៉ះពាល់ដោយកង្វះអាសូតជាងកត្តាដទៃទៀត។ កង្វះអាសូតធ្វើឱ្យទិន្នផលថយចុះយ៉ាងខ្លាំង។ – រោគសញ្ញានៃកង្វះផូស្វ័រ (P)៖ នៅលើស្លឹកចេកចាស់ៗ គែមស្លឹកចេកបាត់បង់ពណ៌ ចំណុចពណ៌ត្នោតលេចឡើង ដែលនាំឱ្យស្លឹកចេកងាប់។ ក្នុងករណីធ្ងន់ធ្ងរ ស្លឹករួញឡើង ហើយដើមស្លឹកបាក់ ចំណែកឯស្លឹកខ្ចីនៅតែមានពណ៌បៃតងចាស់។ – រោគសញ្ញានៃកង្វះប៉ូតាស្យូម (K): ស្លឹកតូចៗ និងលឿង ចេញផ្កាយឺត ... Read more