គណនេយ្យជាមួយកសិករបន្ថែមទៀត
ជីសត្វជាអ្វី? លក្ខណៈពិសេស និងតួនាទីរបស់ជីសត្វគឺអ្វី?
ជីសត្វ ជាយូរមកហើយ វាបានក្លាយជាប្រភពសារធាតុចិញ្ចឹមធម្មជាតិដ៏ស្រមោលស្និទ្ធ និងចាំបាច់សម្រាប់កសិកម្មប្រពៃណីរបស់វៀតណាម។ ការប្រើប្រាស់ជីសត្វឲ្យត្រឹមត្រូវមិនត្រឹមតែជួយកែលំអដី បង្កើនភាពសម្បូរបែបនៃដីទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយបង្កើនផលនិងគុណភាពផលចម្ការផងដែរ។ នៅក្នុងអត្ថបទនេះ, Viet Nga Fertilizerនឹងរួមជាមួយបងប្អូនកសិករស្វែងយល់ច្បាស់បន្ថែមអំពីជីសត្វ តួនាទី និងលក្ខណៈពិសេសរបស់ជីសរីរាង្គប្រភេទនេះក្នុងការផលិតកសិកម្ម។
ជីសត្វជាអ្វី?
ជីសត្វគឺជាជីសរីរាង្គដែលផលិតចេញពីសំណល់សត្វចិញ្ចឹម (អាហារ សំណល់ ទឹកនោម) បញ្ចូលជាមួយសំណល់កសិកម្មដូចជា ស្មៅស្ងួត ស្មៅដុះដាល បន្លែជ្រុលជ្រោយ…។ បងប្អូនអាចធ្វើការដាក់ជីនៅផ្ទះតាមវិធីប្រពៃណី ឬប្រើប្រាស់ជីជាតិសារធាតុបង្កើត។
ជីសត្វមានសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗជាច្រើនដូចជា N, P, K, S ដែលជួយបង្កើនភាពសម្បូរបែបដី កែលំអរចនាសម្ព័ន្ធដី និងបង្កើនសមត្ថភាពការពាររបស់រុក្ខជាតិ។ នៅពេលប្រើរួមជាមួយ ជី NPK វានឹងផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និងធ្វើឲ្យការដាំដុះមានភាពចីរភាពកាន់តែប្រសើរឡើង ដោយជួយសន្សំថវិកា និងការពារបរិស្ថានដីរយៈពេលវែងផងដែរ។

ធាតុសំខាន់ៗដែលមានក្នុងជីសត្វមានអ្វីខ្លះ?
ជីសត្វត្រូវបានផលិតចេញពីសំណល់សត្វចិញ្ចឹម។ ជីសត្វនីមួយៗពីសត្វផ្សេងៗនឹងមានសារធាតុចិញ្ចឹមខុសៗគ្នា ប៉ុន្តែទាំងអស់សុទ្ធតែផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមចាំបាច់ដូចជា អាសូត (N) លាន់ (P) កាលី (K) និងធាតុរ៉ែតិចៗផ្សេងទៀត។ ខាងក្រោមនេះជាប្រភេទជីសត្វដែលប្រើប្រាស់ច្រើនបំផុត និងសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗរបស់វា ដែល Viet Nga Fertilizer បានសង្រ្គោះជូនដើម្បីឲ្យបងប្អូនងាយស្រួលតាមដាន៖
| ប្រភេទជីសត្វ | អាសូត (N) | លាន់ (P) | កាលី (K) | សារធាតុផ្សេងទៀត |
| ជីគោ | ០,៥ – ០,៧% | ០,២ – ០,៣% | ០,៤ – ០,៦% | កាល់ស្យូម ម៉ាញេស្យូម ស័ង្កសី (១០–២០ ppm) ទង់ដែង ដែក ម៉ង់ហ្គាណេស |
| ជីជ្រូក | ០,៦ – ០,៨% | ០,៤ – ០,៦% | ០,៥ – ០,៧% | កាល់ស្យូម ម៉ាញេស្យូម ស័ង្កសី (២០–៤០ ppm) ទង់ដែង ដែក ម៉ង់ហ្គាណេស |
| ជីមាន់ | ១,៥ – ២,០% | ១,០ – ១,៥% | ០,៨ – ១,២% | កាល់ស្យូម ម៉ាញេស្យូម ស័ង្កសី (៤០–៨០ ppm) ទង់ដែង ដែក ម៉ង់ហ្គាណេស |
| ជីពពែ | ១,២ – ១,៦% | ០,៨ – ១,២% | ០,៦ – ១,០% | កាល់ស្យូម ម៉ាញេស្យូម ស័ង្កសី (៣០–៦០ ppm) ទង់ដែង ដែក ម៉ង់ហ្គាណេស |
| ជីទាក បាត ឬទាហ្វ្រាំង | ១,២% | ១,៨% | ០,៥% | – |
| ជីដង្កូវដី | ០,៩% | ១,១៥% | ០,២% | មានសារធាតុបង្កើតមានប្រយោជន៍ច្រើន |
| ជីសត្វបាត | ៦% | ៩% | ៣% | សំបូរទៅដោយសារធាតុចិញ្ចឹម |
តួនាទី និងលក្ខណៈពិសេសរបស់ជីសត្វចំពោះរុក្ខជាតិ
ដោយសារមានសារធាតុសរីរាង្គ និងសារធាតុចិញ្ចឹមចាំបាច់ច្រើន ជីសត្វផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍សំខាន់ៗជាច្រើនសម្រាប់ទាំងដី និងរុក្ខជាតិ ដូចជា៖
- ផ្គត់ផ្គង់សារធាតុចិញ្ចឹមឲ្យរុក្ខជាតិដោយរយៈពេលវែង
ជីសត្វមានសារធាតុចិញ្ចឹមចម្បងដូចជា អាសូត (N) លាន់ (P) កាលី (K) និងសារធាតុមធ្យម (កាល់ស្យូម ម៉ាញេស្យូម សូដ្យូម) និងសារធាតុរ៉ែតិចៗផ្សេងទៀត។ (ស័ង្កសី ទង់ដែង ជាតិដែក…)។ សារធាតុទាំងនេះត្រូវបានរលួយយឺតៗ ដោយផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមជាប្រចាំ និងជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីជួយរុក្ខជាតិឱ្យលូតលាស់បានល្អ ដោយកាត់បន្ថយកង្វះសារធាតុចិញ្ចឹម ឬការឆក់ជីដូចជាពេលប្រើជីគីមី។ - ជួយជំរុញឫស និងបង្កើនសមត្ថភាពធន់នៃរុក្ខជាតិ
ជីសត្វជួយឲ្យឫសរុក្ខជាតិលូតលាស់រឹងមាំ ប្រេកចូលទៅជ្រៅក្នុងដី។ ដោយសារតែបែបនេះ រុក្ខជាតិអាចស្រូបទឹកនិងសារធាតុចិញ្ចឹមបានល្អជាងមុន បង្កើនសមត្ថភាពការពារការរងជំងឺ និងអាចទប់ទល់នឹងអាកាសធាតុដូចជាកម្ដៅខ្លាំង ឬភ្លៀងខ្លាំង។ វាជាធាតុសំខាន់សម្រាប់រុក្ខជាតិដែលដាំយូរឆ្នាំ និងរុក្ខជាតិផ្លែឈើ។ - ការកែលម្អនិងការពារដីដាំដុះ
ជីសត្វបន្ថែមបរិមាណធំនៃសារធាតុសារពើភ័ណ្ឌនិងសារធាតុអ័រហ្គានិច ដែលជួយឲ្យដីទន់ស្រួល កាន់សំណើមបានល្អ បង្កើនសមត្ថភាពរក្សាជីនិងទឹកសម្រាប់ដើមឈើប្រើប្រាស់បានយូរ។ ជាពិសេស ការប្រើជីសត្វជាប្រចាំនឹងជួយបង្កើនភាពសម្បូរបែប កាត់បន្ថយការកោសដី និងជួយកែលម្អតំបន់ដីដែលអស់ជី និងរឹង។ - បង្កើតបរិយាកាសរស់សម្រាប់មីក្រូអង្គជីវិតមានប្រយោជន៍
ជីសត្វផ្តល់លក្ខខណ្ឌល្អសម្រាប់មីក្រូអង្គជីវិតមានប្រយោជន៍ ដូចជា បាក់តេរីបំបែកសារធាតុ សារីមានប្រយោជន៍ និងដង្កូវដី ឲ្យអភិវឌ្ឍបានល្អ។ ដោយហេតុនេះ ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីក្នុងដីនឹងមានតុល្យភាព និងជួយដល់ដើមឈើអាចស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមបានប្រសើរឡើង។ - ឆាប់សម្របសម្រួលជាមួយបរិស្ថាន និងសន្សំចំណាយ
ជាជីធម្មជាតិ ជីសត្វមិនបង្កអំពើបំពុលដី ទឹក ឬខ្យល់ឡើយ។ ក៏ដោយសារវាអាចជំនួសជីគីមីមួយផ្នែក បាន ឲ្យកសិករអាចកាត់បន្ថយថ្លៃវិនិយោគ ក៏ការពារបរិស្ថាន និងបង្កើនគុណភាពផលចំការផងដែរ។

ប្រភេទជីសត្វដែលគេប្រើជាទូទៅសព្វថ្ងៃ
ជីសត្វមានភាពចម្រុះខុសៗគ្នា តាមប្រភេទនីមួយៗ ដែលសមស្របនឹងដំណាំនីមួយៗ។ ប្រភេទជីសត្វដែលគេប្រើជាញឹកញាប់មានដូចខាងក្រោម៖
- លាមកគោ៖ ងាយស្រួលរក សម្បូរទៅដោយសារធាតុចិញ្ចឹម (N-P-K) អាចប្រើប្រាស់ដោយផ្ទាល់ ឬធ្វើជាជីកំប៉ុសដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាព។
- ជីមាន់៖ មានសារធាតុចិញ្ចឹមខ្ពស់ប៉ុន្តែ “ក្តៅ” ត្រូវចាក់ឲ្យរលួយល្អសិន ដើម្បីជៀសវាងការខូចដើមឈើ។
- ជីជ្រូក៖ មានអាហារបន្ថែមជាងជីគោ ប៉ុន្តែមានក្លិនខ្លាំង ត្រូវចាក់ឲ្យរលួយសិនមុនប្រើ។
- ជីពពែ៖ មិនមានក្លិនខ្លាំង មានសុវត្ថិភាព អាចប្រើដោយផ្ទាល់បាន សមស្របនឹងដំណាំជាច្រើនប្រភេទ។
- ជីចៀម៖ ដោះសារធាតុចិញ្ចឹមយឺត សមស្របសម្រាប់ដើមឈើអាយុវែង។
- ជីសេះ៖ មានសារធាតុដាំខ្ពស់ ប៉ុន្តែ “ក្តៅ” ត្រូវចាក់ឲ្យរលួយសិន ដើម្បីជៀសវាងការដុតដើមឈើ។
- ជីជ្រួច៖ មានសារធាតុលានច្រើនលើស ធ្វើឲ្យដើមឈើចេញផ្កានិងផ្លែបានល្អ។
- ជីដង្កូវដី៖ មានសារធាតុមិនខ្សោយ និងមីក្រូអង្គជីវិតច្រើន ជួយកែលម្អដី កាន់សំណើមបានល្អ សមស្របសម្រាប់ដើមឈើវ័យក្មេង និងដើមឈើតុបតែង។
ការបំបែកខុសគ្នារវាងជីសត្វស្រស់ និងជីសត្វរលួយ
ជីសត្វអាចបែងចែកជាពីរប្រភេទសំខាន់គឺ៖ ស្រស់ និងរលួយ។ ប្រភេទនីមួយៗមានលក្ខណៈ និងវិធីប្រើខុសគ្នា ដែលកសិករត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីជៀសវាងការខូចដើមឈើ។
| លក្ខខណ្ឌប្រៀបធៀប | ជីសត្វស្រស់ | ជីសត្វរលួយ |
| សភាព | ទើបតែបញ្ចេញ ចំណែកសារធាតុអ័រហ្គានិចមិនទាន់រលួយ។ | បានឲ្យរលួយរួចហើយ សារធាតុអ័រហ្គានិចត្រូវបានបំបែកជាផ្នែក ឬទាំងស្រុង។ |
| ក្លិន | មានក្លិនខ្លាំង និងមិនល្អ។ | មានក្លិនស្រាល ប្រហែលនឹងក្លិនដីធម្មជាតិ។ |
| មីក្រូអង្គជីវិត | មានបាក់តេរី សារី និងមេរោគបង្កជំងឺច្រើន។ | មេរោគភាគច្រើនត្រូវបានបំបាត់ ឬក៏ថយចុះយ៉ាងច្រើន។ |
| ផលប៉ះពាល់លើដំណាំ | អាចបណ្តាលឲ្យឫសឈឺ ស្លឹកឆេះ និងប៉ះពាល់អាក្រក់ដល់ការលូតលាស់របស់ដំណាំ។ | ផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមល្អ កែលម្អដី និងជួយឲ្យដំណាំលូតលាស់បានល្អ។ |
| វិធីប្រើប្រាស់ | មិនគួរប្រើដោយផ្ទាល់ ត្រូវឲ្យរលួយសិនមុនប្រើ។ | អាចប្រើដោយផ្ទាល់លើដំណាំ បានយ៉ាងសុវត្ថិភាព និងមានប្រសិទ្ធភាព។ |
វិធីធ្វើឲ្យជីសត្វរលួយឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព
ដើម្បីប្រើប្រាស់អត្ថប្រយោជន៍អាហារចិញ្ចឹមពីជីសត្វឲ្យបានច្រើនបំផុត និងរក្សាសុវត្ថិភាពសម្រាប់ដំណាំ កសិករត្រូវឲ្យជីរលួយសិន មុននឹងប្រើប្រាស់។ វិធីធ្វើមានដូចខាងក្រោម៖
វិធីឲ្យរលួយតាមកំដៅ (ឲ្យរលួយលឿន)
នេះជាវិធីឲ្យរលួយលឿន ដែលកសិករជាច្រើនជ្រើសរើសប្រើ នៅពេលត្រូវការជីឲ្យរហ័ស។
- ជំហានទី១៖ រៀបចំជីសត្វ (ជីគោ ជីជ្រូក ជីមាន់ ជីពពែ…) រក្សាឲ្យជាក្បាលជីខ្ពស់ប្រហែល ១,៥ ម៉ែត្រ មិនត្រូវច្របាច់តឹង។
ជំហានទី២៖ ស្រោចទឹកឲ្យមានសំណើមប្រហែល ៦០–៧០% ឲ្យអាចចាប់បានសើម ប៉ុន្តែមិនហូរទឹកចេញ។ - ជំហានទី៣៖ លាយបន្ថែមម្សៅជ័រពណ៌ស ១% ដើម្បីសម្លាប់មេរោគ និងបន្ថែមស៊ូផឺឡង់ ១–២% ដើម្បីបន្ថែមអាហារចិញ្ចឹម និងតុល្យភាពកម្តៅ pH។
- ជំហានទី៤៖ លាបថ្នាំកក់ដីលើផ្ទៃជីឲ្យគ្របពេញ ហើយរាល់ថ្ងៃស្រោចទឹកបន្តិចៗដើម្បីរក្សាសំណើម។
- រយៈពេលឲ្យរលួយ៖ ប្រហែល ៣០–៤០ ថ្ងៃ កសិករអាចប្រើបាន។
វិធីឲ្យរលួយតាមការបង្ហាប់ (ឲ្យរលួយយឺត)
វិធីនេះរលួយយឺតជាង ប៉ុន្តែធ្វើសាមញ្ញ សមស្របនៅពេលមិនចាំបាច់ប្រើជីភ្លាមៗ។
- ជំហានទី១៖ រៀបជីសត្វស្រស់ជាថ្នាក់ៗ រាល់ថ្នាក់បន្ថែមជីផូស្វ័រ ១–២% បន្ទាប់មកច្របាច់ឲ្យតឹង។
- ជំហានទី២៖ លាបថ្នាំកក់ដីនៅខាងក្រៅ ដើម្បីការពារពីភ្លៀង និងរក្សាកំដៅនិងសំណើម។
- ជំហានទី៣ (ជាជម្រើស)៖ កសិករអាចលាយបន្ថែមមេនមីក្រូអង្គជីវិត ដើម្បីបន្ថយពេលឲ្យរលួយ និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពបំបែកសារធាតុ។
- រយៈពេលឲ្យរលួយ៖ ប្រហែល ៥–៦ ខែ ទើបអាចប្រើបាន។
ការលាយជាមួយសម្ភារៈមានសរសៃ និងការលូតច្របាច់ជាប្រចាំ
មិនថា ឲ្យរលួយតាមកំដៅ ឬឲ្យរលួយយឺត កសិករគួរលាយជីជាមួយសម្ភារៈមានសរសៃ ដូចជា ស្លឹកស្ងួត ចំបើង ស្មៅរលួយ ឬកាកអំពៅ ដើម្បីបង្កើនភាពខ្យល់ចេញចូល។ ការច្របាច់ជាប្រចាំ (១សប្ដាហ៍ម្តង) នឹងជួយឲ្យជីរលួយស្មើៗ និងរហ័សជាង ដោយเฉพาะនៅពេលអាកាសធាតុក្តៅ និងសើម។

បច្ចេកទេសប្រើប្រាស់ជីសត្វឲ្យបានត្រឹមត្រូវ
វិធីបញ្ចូល – ពេលវេលាបញ្ចូល – បរិមាណបញ្ចូល
- ឲ្យរលួយសិនមុននឹងប្រើប្រាស់៖ នេះជាចំណុចសំខាន់បំផុតក្នុងការប្រើជីសត្វ។ ការឲ្យរលួយជួយឲ្យសារធាតុអ័រហ្គានិចបំបែកចេញទាំងស្រុង សម្លាប់មេរោគ បន្ថយក្លិនមិនល្អ និងបង្កើនសមត្ថភាពដំណាំក្នុងការស្រូបអាហារចិញ្ចឹម។
- បញ្ចូលជាមុន (ជាជីមូលដំណាំ)៖ ជីសត្វគួរប្រើសម្រាប់បញ្ចូលជាមុនមុនពេលដាំ។ វិធីធ្វើគឺរាលជីឲ្យស្មើតាមជួរដាំ ឬជុំវិញរន្ធដាំ បន្ទាប់មកកាប់ ឬច្របាច់ដីបន្តិច ដើម្បីលាយជីជាមួយដី ជួយកែលម្អដី និងបង្កើនភាពទន់រលោង។
- បញ្ចូលជាបន្ថែម (ជាជីជួយលូតលាស់)៖ ប្រើសម្រាប់ដំណាំកំពុងលូតលាស់ខ្លាំង។ គួររាលជីជុំវិញគល់ដើម ឲ្យឆ្ងាយពីតំបន់ខាងលើ។ ការលាយបន្ថែមជីគីមី ជីស្លឹក ឬផលិតផលជីវសាស្ត្រផ្សេងៗ នឹងជួយឲ្យដំណាំស្រូបអាហារចិញ្ចឹមបានល្អជាងមុន។
អាស្រ័យលើប្រភេទដំណាំ និងប្រភេទជី កសិករត្រូវកែប្រែបរិមាណបញ្ចូលឲ្យសមរម្យ។ ឧទាហរណ៍៖
- ដំណាំផ្លែឈើ៖ ចន្លោះពី ១០–៣០ គីឡូក្រាម/ដើម ក្នុងម្តងបញ្ចូល។
- ដំណាំស្រូវ បន្លែ៖ ៥–១៥ តោន/ហិកតារ ក្នុងម្តងបញ្ចូល។
- ដំណាំតុបតែង ផ្កា៖ ១–២ គីឡូក្រាម/ម² ឬ ៥–១០ គីឡូក្រាម/ដើម។
ការប្រុងប្រយ័ត្ននៅពេលបញ្ចូល៖
- កុំប្រើជីសត្វស្រស់ ព្រោះអាចបណ្តាលឲ្យឫសពុល។
- កុំបញ្ចូលលើស្លឹក ឬលើដើមដំណាំវ័យក្មេងដោយផ្ទាល់។
- ជៀសវាងការបញ្ចូលនៅពេលដីសើមពេក ឬមានភ្លៀងខ្លាំង។
ចំណុចត្រូវប្រយ័ត្ន និងការកំណត់នៅពេលប្រើជីសត្វ
បើទោះជាជីសត្វជាប្រភពអាហារចិញ្ចឹមអ័រហ្គានិចល្អណាស់សម្រាប់ដំណាំក៏ដោយ កសិករត្រូវប្រយ័ត្នពេលប្រើ ដើម្បីធានាបានប្រសិទ្ធភាព និងជៀសវាងហានិភ័យដែលមិនចង់ឲ្យកើតឡើង។ ខាងក្រោមជាការកំណត់ និងចំណុចត្រូវប្រយ័ត្នមួយចំនួន៖
ការកំណត់របស់ជីសត្វ៖
- មានមេរោគ៖ ជីសត្វស្រស់អាចផ្ទុកបាក់តេរី សារី និងប៉ារ៉ាស៊ីត ដែលបង្កការខូចខាតដល់ដំណាំ និងសុខភាពមនុស្ស ប្រសិនបើមិនបានដោះស្រាយឲ្យល្អមុនប្រើ។
មិនអាចប្រើបានភ្លាមៗ៖ ជីសត្វត្រូវឲ្យរលួយរយៈពេលមួយ ដើម្បីឲ្យមីក្រូអង្គជីវិតបំបែកសារធាតុអ័រហ្គានិច ឲ្យដំណាំស្រូបបាន។ ដូច្នេះវាមិនសមស្របសម្រាប់ដំណាំត្រូវការជីបន្ទាន់ទេ។ - បរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមមិនថេរ៖ សារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងជីសត្វប្រែប្រួលទៅតាមប្រភេទសត្វ អាហាររបស់វា និងវិធីដោះស្រាយ។ កសិករមិនគួររំពឹងប្រសិទ្ធភាពដូចជាជីគីមីទេ។
- ចំណាយកម្លាំង និងថវិកា៖ ការឲ្យរលួយ ដឹកជញ្ជូន និងបញ្ចូលជីសត្វត្រូវការច្រើន ងាយបណ្តាលឲ្យចំណាយថវិកា និងកម្លាំងពលកម្មច្រើន ជាពិសេសនៅពេលប្រើលើផ្ទៃដីធំ។
- បង្កក្លិន និងបំពុលបរិស្ថាន៖ ជីសត្វស្រស់មានក្លិនមិនល្អ ប្រសិនបើមិនដោះស្រាយល្អ នឹងប៉ះពាល់ដល់ខ្យល់ គុណភាពជីវិត និងទឹកជុំវិញ។
- ហានិភ័យធ្វើឲ្យដីជូរ៖ នៅពេលជីរលួយ អាចបង្កើតអាស៊ីតអ័រហ្គានិច បន្ថយតម្លៃ pH ដី។ ដើម្បីកែសម្រួល កសិករគួរបញ្ចូលជាមួយជ័រពណ៌ស ដើម្បីបន្ថយភាពជូរ និងរក្សាដីឲ្យមានតុល្យភាព។
ចំណុចត្រូវប្រយ័ត្ននៅពេលប្រើជីសត្វ៖
- កុំប្រើជីសត្វស្រស់ដោយផ្ទាល់។
- ជីត្រូវឲ្យរលួយតាមដំណើរការត្រឹមត្រូវ មិនឲ្យយូរពេកដើម្បីជៀសវាងការបាត់បង់សារធាតុដាម (N) ហើយក៏មិនឲ្យរលួយមិនគ្រប់ពេល ដើម្បីធានាថាជីរលួយពេញលេញ។
- បញ្ចូលជីឲ្យត្រឹមពេល ត្រឹមប្រភេទជី–ប្រភេទដំណាំ ត្រឹមវិធី និងបរិមាណត្រឹមត្រូវ។
- កសិករគួរឲ្យរលួយជីនៅកន្លែងខ្ពស់ មានដំបូលគ្រប ជៀសវាងភ្លៀង ឬទឹកហូរចូល។ កុំដាក់កន្លែងឲ្យរលួយជិតស្រះ ឬបឹង ដើម្បីជៀសវាងការបំពុលប្រភពទឹក។

ប្រៀបធៀបរវាងជីសត្វ ជីអ័រហ្គានិច និងជីគីមីផ្សេងៗ
| លក្ខខណ្ឌ | ជីសត្វ | ជីអ័រហ្គានិច | ជីគីមី (ជីរ៉ែ) |
| ប្រភពដើម | ជីពីអាហារសត្វនិងទឹកមូត្រ បន្ថែមសារធាតុបំពេញ (ស្មៅស្ពាន់ ស្លឹកស្ងួត…)។ | ពីសំណល់អ័រហ្គានិចជាច្រើនប្រភេទ៖ ជីសត្វ ដីខ្មៅ សំណល់អាហារ… | ផលិតតាមឧស្សាហកម្មពីរ៉ែធម្មជាតិ ឬសារធាតុគីមីផ្សំ។ |
| សារធាតុផ្សំ | សារធាតុអ័រហ្គានិច សារធាតុចិញ្ចឹមធំ–មធ្យម–តិច និងមីក្រូអង្គជីវិតមានប្រយោជន៍។ | សារធាតុអ័រហ្គានិច សារធាតុចិញ្ចឹមធំ–មធ្យម–តិច និងមីក្រូអង្គជីវិតមានប្រយោជន៍។ | សារធាតុសំខាន់គឺ N, P, K និងធាតុរ៉ែផ្សេងៗ។ |
| ល្បឿនផ្គត់ផ្គង់សារធាតុចិញ្ចឹម | យឺត ប៉ុន្តែថេរ។ | យឺត ប៉ុន្តែថេរ។ | លឿន ដំណាំអាចស្រូបភ្លាមៗបន្ទាប់ពីបញ្ចូល។ |
| ប្រសិទ្ធភាពលើដី | កែលម្អដី បង្កើនសារធាតុមុន រក្សាទឹកបានល្អ។ | កែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដី បន្ថយការបាក់ជ្រាប។ | មិនជួយកែលម្អដី ប្រើច្រើនអាចធ្វើឲ្យដីរឹង។ |
| អត្ថប្រយោជន៍ | ជួយកែលម្អដី បង្កើនភាពសម្បូរបែប និងសន្សំថវិកា។ | មានសារធាតុអ័រហ្គានិចច្រើន ស្និទ្ធស្នាលបរិស្ថាន ហានិភ័យបំពុលតិច។ | ងាយប្រើ មានប្រសិទ្ធភាពលឿន និងងាយកំណត់បរិមាណ។ |
| គុណវិបត្តិ | ត្រូវឲ្យរលួយល្អ ប្រសិនបើមិនរលួយពេញលេញ អាចបណ្តាលជំងឺ និងសារធាតុចិញ្ចឹមទាបជាង។ | ត្រូវការពេលបំបែកយូរ ប្រសិទ្ធភាពយឺតជាងជីគីមី។ | បណ្តាលឲ្យបំពុលប្រសិនបើប្រើលើស ដីបាត់ជាតិ និងខ្វះតុល្យភាពសារធាតុចិញ្ចឹម។ |
តើគួរប្រើជីសត្វនៅក្នុងកសិកម្មទំនើបឬទេ?
នៅក្នុងកសិកម្មទំនើប ទោះជាជីគីមីត្រូវបានប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយដើម្បីបង្កើនផលឲ្យលឿនក៏ដោយ ការប្រើជីសត្វរលួយពេញលេញនៅតែជាជម្រើសល្អបំផុតសម្រាប់កែលម្អដី បន្ថែមសារធាតុចិញ្ចឹម និងបង្កើនគុណភាពផលិតផលកសិកម្ម។ទោះជាយ៉ាងណា ការបញ្ចូលជីសត្វស្រស់ដោយផ្ទាល់អាចបណ្តាលឲ្យឫសខូច ឆ្លងជំងឺ បន្ថយផល និងបង្កហានិភ័យរាលដាលមេរោគអាសន្នក្នុងបរិស្ថាន ប៉ះពាល់ដល់សុខភាពមនុស្ស។ដោយហេតុនេះ Viet Nga Fertilizer ស្នើឲ្យកសិករប្រើតែជីសត្វដែលបានឲ្យរលួយពេញលេញ ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាព និងប្រសិទ្ធភាពរយៈពេលវែងក្នុងការដាំដុះ។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
តាមព័ត៌មានខាងលើ Viet Nga Fertilizer សង្ឃឹមថាកសិករបានយល់ច្បាស់បន្ថែមអំពីជីសត្វ ចាប់ពីលក្ខណៈរហូតដល់តួនាទីរបស់ជីអ័រហ្គានិចប្រភេទនេះក្នុងកសិកម្ម។បើទោះជាវាជាវិធីប្រពៃណី ក៏ដោយ ប្រសិនបើកសិករដឹងរបៀបដោះស្រាយ និងប្រើជីសត្វត្រឹមត្រូវ ត្រូវតាមបច្ចេកទេស កសិករអាចប្រើប្រាស់ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ដើម្បីបង្កើនផល កែលម្អដី និងនាំឲ្យមានកសិកម្មប្រកបដោយចីរភាព និងសុវត្ថិភាព។សូមអរគុណកសិករដែលបានតាមដាន!